Θεοφάνεια στην Αίγινα!

Καλησπέραααα και Καλή Χρονιάαα

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά και να σας ευχηθώ τα καλύτερα που είχατε το 2011 να είναι τα χειρότερα του 2012, κοινώς να έχετε μία ακόμα καλύτερη χρονιά με υγεία και αγάπη. Όλα τα άλλα θα τα βρείτε στη πορεία (αν και να έχει πια κανείς και δουλειά είναι ισάξια ευχή).

Ξέρω θα σας πω πάλι για Αίγινα αλλά τι να κάνω αφού εκεί είναι το εξοχικό, οπότε τα έξοδα για το ταξίδι για τη διαμονή, το φαγητό και τη διασκέδαση είναι ελάχιστα. Αυτή τη φορά έχω και άδεια οπότε είμαι στο νησί από τη Δευτέρα. Τώρα όμως δεν είμαι με τη Ξανθούλα αλλά με το φιλαράκι μου για ψαροντούφεκο. Μη φανταστείτε δεν είμαστε τίποτα κομάντο ψαρεύουμε στα 13 μέτρα αλλά άμα χρειαστεί πάμε και πιο βαθιά για μία βολή και μόνο. Δυστυχώς το νησί είναι πολυψαρεμένο, με αποτέλεσμα τα κλασικά μέρη που πάμε χρόνια τώρα και μας φύλαγαν πάντα εκπλήξεις να μη μας έχουν χαρίσει ακόμα στιγμές χαράς. Όπως και να έχει πάντως έχουμε μαζέψει μερικά χταποδάκια και τρεις πολύ καλούς σαργούς. Το ένα από αυτά μαζί με τους σαργούς ψήθηκαν και φαγώθηκαν χτες.

Ένα μυστικό για το χταπόδι είναι να γδάρθεί δηλ να αφαιρεθεί αυτή τη γλοιώδη πέτσα που έχει στην οποία οφείλεται η σκληράδα του. Οπότε το πιάνετε, το χτυπάτε, το παραγουλιάζετε, το κρεμάτε και μετά το γδέρνετε ενώ το ψήνεται για 10 λεπτά στα κάρβουνα. Κόψτε το κομμάτια και βάλτε το σε μπολ με λάδι/βαλσάμικο 3/1 περίπου και ρίγανη. Περιμένω εντυπώσεις.....

Όσο για τα Θεοφάνεια μη περιμένετε να βουτήξω αύριο στο λιμάνι να πιάσω το Σταυρό, αφού λογικά θα είμαστε στα βόρεια (έχει νοτιάδες αύριο) για το τελευταίο ψάρεμα., αφού το Σάββατο έρχεται η ξανθούλα οπότε τα κεφάλια μέσα ;).

Αυτό που με στεναχωρεί πάντως είναι ότι στο νησί υπάρχουν πια πολλά κλειστά μαγαζιά, κόσμος δε κυκλοφορεί,  ενώ η προσέλευση του κόσμου από Αθήνα δεν έχει καμία σχέση με το πρόσφατο παρελθόν. Το βλέπω και από μένα πια αφού  παλαιότερα ερχόμουν πολύ συχνότερα, ενώ τώρα διαλέγω και τον Αγ. Νεκτάριο (πλοίο της γραμμής)  για να έρθω, επειδή είναι ο πιο φτηνός.

Θα μας κόψουν και τα χόμπι έτσι όπως πάει.....

Άσχετο με το blog και το θέμα του αλλά ένα τραγουδάκι που μου αρέσει πολύ τώρα τελευταία.....

Χριστούγεννα στην Αίγινα ( Christmas in Aegina)

Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν και όχι μόνο, αλλά σε όλο το κόσμο κυρίως με υγεία. Ας είναι τα τελευταία δύσκολα Χριστούγεννα που περνάμε και από του χρόνου να κυλάνε όλα καλύτερα.
Τα φετινά μου Χριστούγεννα αποφάσισα να τα περάσω στην Αίγινα μετά από πολλά χρόνια μαζί με τη κοπέλα μου (τη ξανθούλα μη ξεχνιόμαστε)

Καΐκι στολισμένο στο Λιμάνι

Ο λόγος ήταν ότι με τις δουλειές  μας δε βλέπαμε ο ένας τον άλλον όσο θα θέλαμε το τελευταίο καιρό, παρόλο που μένουμε μαζί. Έτσι  πήραμε και οι δύο άδεια τη Παρασκευή και την κάναμε για Αίγινα από τη Πέμπτη το απόγευμα για να περάσουμε τα καλύτερα Χριστούγεννα των τελευταίων ετών.

Το λιμάνι όπως κάθε χρόνο ήταν στολισμένο, όπως και μερικά καΐκια με φωτάκια ενώ είχαν έρθει και αρκετοί παραθεριστές όχι όμως όσοι και τα παλαιότερα χρόνια κυρίως λόγω κρίσης. Οι καφετέριες ήταν στο ίδιο κλίμα και η ατμόσφαιρα που επικρατούσε ήταν ότι τώρα έχουμε Χριστούγεννα και δε κοιτάμε κρίση.

Αφού λοιπόν πήγαμε super market και πήραμε τα απαραίτητα πήγαμε σπίτι όπου η πρώτη κίνηση ήταν να ανάψουμε το τζάκι να ζεσταθεί το κοκαλάκι μας. Όταν επιτέλους ζεσταθήκαμε και  τακτοποιηθήκαμε

Τζάκι

μαζί με τη ξανθούλα φτιάξαμε μελομακάρονα τα οποία απλά ήταν εκπληκτικά....(εγώ απλά ζύμωσα).

Χαζέψαμε τηλεόραση και μετά πέσαμε σαν ξεροί για ύπνο.

Παρασκευή, μέρα για ψώνια στα μαγαζιά και καφέ στη Πέρδικα, αν και ο καιρός δε μας έκανε τη χάρη λόγω βροχής και κρύου. Ίσως να ήταν και καλύτερα έτσι αφού μας βοήθησε να μπούμε στο πνεύμα των ημερών. Το ίδιο βράδυ ένα ποτάκι στα Περδικιώτικα ήταν αρκετό για να μας ξεγελάσει ότι βγήκαμε.

Η καλύτερη μέρα όμως ήταν η παραμονή των Χριστουγέννων επειδή περιμέναμε και δύο φιλικά ζευγάρια το βράδυ να περάσουμε μαζί. Είχαμε εφοδιαστεί με μπριζόλες, λουκάνικα, και όλα τα σχετικά για να μπούνε στο τζάκι και μετά είχαμε και κάστανα από το χωριό της ξανθούλας. Το αποτέλεσμα φαίνεται στις παρακάτω φωτογραφίες...

Μπριζόλες

Κάστανα

Όπως καταλαβαίνεται σκάσαμε στο φαΐ ενώ τα παιδιά μας είχαν φέρει και παγωτό από το Μελένιο. Το βράδυ ολοκληρώθηκε με αρκετές παρτίδες poker και όχι τα παραδοσιακά 21 ή 31 αφού η παρέα είναι fan του συγκεκριμένου παιχνιδιού.

Κυριακή γαλοπούλα δεν είχαμε αφού θα ήμασταν τα δυο μας μόνο, οπότε αποφασίσαμε να ψήσουμε χοιρινό με πατάτες. Τελικά όμως έπεσαν τηλέφωνα και βρεθήκαμε όλη η παρέα πάλι μαζί, μοιράζοντας τα φαγητά μεταξύ μας οπότε είχαμε σπανακόπιτες, γαλοπούλα, σαλάτες και άλλα.
Εν κατακλείδι περάσαμε πολύ όμορφα και ελπίζω ο Θεός να μας έχει καλά και του χρόνου, ώστε να το επαναλάβουμε αν όχι στην Αίγινα, και κάπου αλλού αλλά μακριά από την Αθήνα ....

Αίγινα (Aegina) Part 3

Ήρθε η ώρα να τελειώσω με την αναφορά μου στο νησί της Αίγινα, αν και επιφυλάσσομαι να γράψω κανένα αρθράκι το χειμώνα, σε καμία επίσκεψη μου κάποιο σ/κ. Σε αυτό το άρθρο λοιπόν θα αναφερθώ στη διασκέδαση του νησιού, βλέποντας την από τη δική μου οπτική γωνία. Καταρχήν ο καθένας μπορεί να βρει, ειδικά το καλοκαίρι, να διασκεδάσει όπως επιθυμεί αφού το νησί καλύπτει όλα τα γούστα από ροκάδικα έως μπουζούκια και club. 

Βατζούλιας

Πριν αναφερθώ στα club  πρέπει να σας πω που πρέπει να πάτε οπωσδήποτε για καλό φαγητό. Πρώτος και καλύτερος ο Βατζούλιας, μια παραδοσιακή παλιά ταβέρνα που ανοίγει μόνο τρεις φορές την εβδομάδα και φτιάχνει εκπληκτικό μουσακά, κόκκορα κρασάτο με χοντρό μακαρόνι, ή μπιφτέκια με μακαρόνια. Συνεχίζω με τον Βάκχο, που βρίσκεται κοντά στη Βαγία με τα φοβερά σαλιγκάρια του, τη πατατοσαλάτα και τη τονοσαλάτα του, ενώ απέναντι από τη ταβέρνα του έχει και το μποστάνι του. Για ψάρι επιλέγω τη ψαροταβέρνα Αιγινήτισσα, που είναι στη διαδρομή προς Πέρδικα, τον Σκοτάδη στη παραλία της Αίγινας και τον Νόντα στη Πέρδικα. Τέλος πολύ αξιόλογα μαγαζιά επίσης είναι ο Ιππόκαμπος, το Μαριδάκι και το Δρομάκι. Από σουβλάκια συνιστώ ανεπιφύλακτα το κεντρικό σουβλατζίδικο της Κυψέλης όπως και ένα που είναι στη πόλη της Αίγινας στο τέλος της Αφαίας πάνω στη στροφή που οδηγεί στις φυλακές (όπως καταλάβατε δε θυμάμαι όνομα).

Στο θέμα νυχτερινή διασκέδαση, υπάρχει το club Cafe Ελληνικόν Seaside στο οποίο κάθε σ/κ γίνεται πανικός και από κόσμο αλλά και από ακριβά αυτοκίνητα παρκαρισμένα απο έξω όπως BMW X5, Porsche Cayenne, Mercedes και πολλά άλλα. Τα τελευταία χρόνια έχει ανοίξει από τον ίδιο ιδιοκτήτη και η Ρέμβη, που μαζεύει επίσης πολύ κόσμο. Στο ίδιο στυλ είναι και το inn on the beach, το οποίο προσφέρει στιγμές χαλάρωσης στους καναπέδες του σχεδόν πάνω στη θάλασσα αλλά και φοβερά πρωινά για να ξεκινήσεις τη μέρα σου.

Για τους πιο ροκ τύπους υπάρχουν τα Περδικιώτικα, ενώ για τους πιο μπαρμπάδες η επιλογή τους είναι η Αυλή. Το νησί διαθέτει και μπουζούκια πάνω από το Ελληνικόν και ίσως κάποια άλλα που δε τα γνωρίζω αφού δε είναι μέσα στις προτιμήσεις μου.

Τέλος θα πρέπει να πάτε για ένα ποτό στη Πέρδικα και να απολαύσετε το φεγγάρι να φωτίζει τη θάλασσα στη σκιά της Μονής. Ένα υπέροχο μέρος για να χαλαρώσετε.....

Αίγινα (Aegina) Part 2

Συνεχίζω τη περιγραφή μου για την Αίγινα με αναφορά σε αυτό το άρθρο στις παραλίες του νησιού. Μη περιμένει κανείς να βρει στην Αίγινα παραλίες όπως στις Κυκλάδες ή στο Ιόνιο. Ζήτημα να συμπληρώνουν μια δεκάδα οι παραλίες με άμμο αφού το μεγαλύτερο μέρος του νησιού καλύπτεται από βράχια. Γενικά τα νερά είναι πολύ καθαρά ειδικά μετά από τη δημιουργία του βιολογικού καθαρισμού στη Ψυτάλλεια. 

Αρχίζοντας την αναφορά μου στις αμμώδεις παραλίες θα ξεκινήσω από το Μαραθώνα Α και Β που απέχουν μεταξύ τους μερικά μέτρα και είναι δύο κλασικές παραλίες στις οποίες πάνε συνήθως οικογένειες με παιδάκια γιατί είναι και πολύ ρηχά τα νερά. Συνεχίζοντας τη διαδρομή από το Μαραθώνα προς τη Πέρδικα ο επισκέπτης περνάει από τη ποιο "in" παραλία του νησιού την Αιγινήτισσα όπου σκάνε μύτη όπως έχω ξαναγράψει σε παλαιότερο άρθρο οι κλασικοί σφίχτες με τα mini cooper , τα κοκτέιλ στο χέρι υπό τον ήχο της μουσικής, τις ρακέτες παραμάσχαλα, και τα γκομενάκια που δεν ακουμπάνε τα χέρια στην άμμο για να μη χαλάσουν τα νύχια τους. 

Κλειδί

Φτάνοντας στη Πέρδικα υπάρχουν δύο επιλογές Πρώτη επιλογή είναι η παραλία του Σαρπά με πολύ όμορφη αμμουδιά παρόλο που υπάρχει και ένας υποσταθμός της Δεη εκεί. Δεύτερη επιλογή είναι το Κλειδί ένας πανέμορφος μικρός κόλπος στον οποίο πάνε πολλά σκάφη με νερά που ψιλοπρασινίζουν και βυθό για ψάρεμα. Τέλος υπάρχουν αμμουδιές στη διαδρομή προς τη Σουβάλα όπως οι Καμάρες που έχουν και παιχνίδια μέσα στο νερό (π.χ τραμπολίνο), ή διπλά στο λιμάνι της Αίγινας η Κολώνα.

Αίγινα (Aegina) Part 1

Αίγινα (Aegina)

Ήρθε η ώρα πια να γράψω και για την Αίγινα στην οποία έχω τη χαρά να έχω και εξοχικό, εδώ και πολλά χρόνια. Το λιμάνι της Αίγινας απέχει από το Πειραιά περίπου 17 ναυτικά μίλια, ενώ σε χρόνους το ταξίδι διαρκεί  1 ώρα και κάτι με ferry boat, και 45 λεπτά με ιπτάμενο δελφίνι. Είναι ένας ιδανικός τόπος για απόδραση από την Αθήνα τα Σ/Κ ενώ επειδή είναι πολύ κοντά στο Πειραιά είναι γεμάτη ζωή, και το χειμώνα.

Διαθέτει πληθώρα επιλογών για όλα τα γούστα και όλες τις εποχές του χρόνου (εκτός από σκι). Έχει αρχαιολογικούς χώρους που πρέπει να επισκεφτεί ο επισκέπτης του νησιού, όπως ο ναός της Αφάιας, ή  η Κολώνα που είναι αριστερά από την είσοδο του λιμανιού μαζί με το αρχαιολογικό μουσείο. Ονομάστηκε έτσι γιατί είναι μοναδικός στύλος  που απέμεινε από το ναό του Απόλλωνα.

Μπορεί να επισκεφτεί κανείς τη Παλαιοχώρα μια μικρογραφία του Μυστρά με μικρά κελιά ή εκκλησίες από τα οποία τα περισσότερα σώζονται ενώ άλλα είναι υπό κατάρευση. Η Παλαιοχώρα αριθμούσε περίπου 360 τέτοια κτίσματα και ήταν ο τόπος που κατέφευγαν οι Αιγινήτες για να γλυτώσουν από τους Πειρατές. Πρόκειται για ένα μέρος που εκπέμπει μια μαγεία όταν μπαίνεις από κελί σε κελί μυρίζοντας την υγρασία, ανάβοντας κεράκια και βάζοντας τον εαυτό σου να σκεφτεί πως θα ήταν να ζούσε κανείς, στις συνθήκες που έζησαν κάποτε οι άνθρωποι εκει. Στη κορυφή του λόφου υπάρχουν ερείπια από το κάστρο που είχαν χτίσει οι Βενετοί ενώ η  Θέα από εκεί είναι μαγική.

Απένταντι από τη Παλαιοχώρα βρίσκεται το μοναστήρι του Αγ. Νεκταρίου και λίγο πιο χαμηλά βρίσκεται η τεράστια εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου όπου τώρα πια είναι και τα λείψανα του αγίου.

Στο όρος Ανιτσαίο υπάρχει ένα πολύ όμορφο χωριό η Παχειά Ράχη ενώ στη περιοχή υπάρχουν αρχαία απομεινάρια από το ναό του Ελλάνιου Δία. Στη κορυφή του όρους στέκεται το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία με απερίγραπτη θέα.

 

Στο επόμενο άρθρο θα γράψω για παραλίες ενώ θα ακολουθήσει και άλλο που θα αφορά τη διασκέδαση.